Mero Baze
Pashë disa paragrafë tek ligji i ri “Për parandalimin e konfliktit të interesit”, dhe më bëri përshtypje fakti që ligji është zgjeruar përtej anëtarëve të qeverisë dhe tek zyrtarë “në funksione të larta kushtetuese, anëtarët e qeverisë, deputetët dhe kryebashkiakët (së bashku me familjarët e tyre)”, të cilët pas këtij ligji e kanë rreptësisht të ndaluar të zotërojnë aksione apo të kryejnë aktivitete biznesi që përfitojnë nga pasuria e shtetit.
E di që kjo është një nga ato gjërat që pëlqehet shumë në Bruksel, tani që këtu flitet për korrupsion dhe akoma më shumë në “masat e gjera popullore”. Por zgjerimi në ekstrem i listës së konfliktit të interesit është përtej standardeve të Bashkimit Evropian.
Shumica e vendeve të Bashkimit Evropian kanë detyrim tërheqjeje nga vendimmarrja në biznese dhe dalje nga funksione drejtuese në kompani dhe nuk di të ketë raste për ndalim pronësie për familjarët apo ndalim të marrjes me biznes nga familjarët e këtyre posteve që kemi ne. Në disa raste ka kufizim vetëm për ministrat, siç e kemi pasur dhe ne.
Ky zell që ne t’ia kalojmë BE-së me një listë më të zgjeruar institucionesh të përfshira në listën e konfliktit të interesit dhe një sanksion edhe më të rreptë se vendet e BE-së, duke përfshirë dhe familjarët, është një teprim ligjor dhe një akt propagandistik.
Është teprim ligjor, pasi me këtë ligj kaq të zgjeruar, të kthehet në fatkeqësi fakti që dikush nga familja të zgjidhet deputet, kryetar bashkie apo poste të tjera të larta kushtetuese, pasi familjarët formalisht është keq të punësohen në shtet se turren gjithë lukunia e njerëzve dhe keq të merren me biznes se nuk i lejon ligji.
Atëherë i bie që ai që bëhet deputet apo kryetar bashkie të mbajë në kurriz edhe gjithë familjen me rrogën e deputetit apo kryetarit të bashkisë. Kjo është shumë populiste dhe shërben për të treguar që kemi vullnet që në të ardhmen ta kufizojmë korrupsionin, por në fakt kjo veçse ka për ta rritur.
Ashtu si reforma gjysmake në drejtësi që ka rritur çmimin e pagesës nën dorë për gjykatës e prokurorë, edhe kjo masë populiste ka për të rritur ose përfshirjen e këtyre posteve në korrupsion për t’u dalë zot familjeve, ose njerëzit e aftë do të qëndrojnë larg këtyre posteve, duke ulur edhe më tej nivelin e përfaqësimit politik dhe atij zyrtar.
Korrupsioni në Shqipëri nuk është rritur nga mungesa e këtij ligji dhe as nga fakti se ministrat, deputetët apo kryetarët e bashkive kanë familjarë me kompani biznesi. Korrupsioni në radhë të parë është rritur pikërisht nga ligje të tilla që duken sikur zgjerojnë hartën e dezinfektimit nga korrupsioni, por në fakt zgjerojnë rrjetën e korrupsionit dhe rrisin çmimin.
Ata që duan të bëjnë korrupsion në pushtet i gjejnë mënyrat; nuk mbeti vëllai, motra apo djali e vajza të bëjnë korrupsion. Kjo thjesht sa krijon një klimë revolucionare të luftës kundër korrupsionit, duke rritur çmimin e kontrollit mbi korrupsionin.
Kështu u ndërtua dhe Reforma në Drejtësi, duke sofistikuar superstrukturën e saj, duke krijuar disa KLP, KLGJ, ILD, KED, në vend të një KLGJ-je që kishim, dhe sot kemi këtë gjendje që kemi, ku drejtësia është një korporatë e pavarur nga ligji, pasi nuk i jep llogari askujt dhe çmimi i korrupsionit për qytetarin ka shkuar disa herë më lart në emër të shpikjes së re.
Kështu ngjan edhe ky ligj që është dekretuar sot. Në Bruksel ata burokratët mund të tundin kokën të gëzuar, “masat popullore” në mbarë vendin po ashtu, por as korrupsioni nuk luftohet dhe as njerëzit e pushtetit nuk frenohen nga përfshirja në paligjshmëri. Thjesht do bezdisen ca njerëz në pushtet që nuk kanë pushtet, por janë aty sa për numër. Është thjesht një ligj për t’u dukur sikur po luftojmë korrupsionin.
