Nga Adriatik Doçi
Nuk të vë prangat për të të çuar në burg, por të vë prangat dhe të… Nuk është etike, por as jo njerëzore nuk është. Por, duke lexuar komunikimet në platformën Wahatsap mes prokurorit anëtar i KLP-së Olger Eminaj dhe denoncueses ndaj prokurores Rovena Zoto, më bënë përshtypje tre gjëra;
Së pari, natyra koprace e prokurorit Eminaj, i cili ndonëse me pagë rreth 43 mijë euro në vit, shpreh habi dhe gati sa nuk ankohet për çmimin e viagrave. Madje, duke u çuditur që një pako viagra në Itali kushton 100 euro, prokurori pyet zonjën, para të cilës rreh gjoksin si hamshor, se sa kokërra ka pakoja. Imagjinojeni pak anëtarin e KLP-së duke numëruar kokërrat e pakos së viagrës dhe zonjën duke pritur para tij! A nuk meriton të dënohet për shpirtvogëlsi?!
Së dyti, teksa e fton zonjën në një duel seksual, Eminaj i dërgon asaj herë pas herë biseda të tij me anëtarë të tjerë të KLP-së. Ndonëse shoqëruar me zemra dhe ndonjë rromuze të padëmshme, janë biseda normale mes kolegësh, kryesisht për mbledhjet. Nuk e kuptoj se çfarë vlere i shtojnë prokurorit në sytë e zonjës subjekt i epshit të tij, dërgimi i këtyre bisedave të zakonshme. Bisedat me kolegët Eminaj duket se i përdor për të plotësuar një boshllëk dhe kamufluar pasigurinë e tij para zonjës, të cilët gjithnjë i kujton pushtetin që ka për shkak të funksionit publik.
Së treti, krahas organit gjenital, prokurori i dërgon zonjës denoncuese gjithnjë pamje nga zyra e tij, madje edhe Kodin Penal, me sa duket për t’i kujtuar asaj se po flet me një njeri të ligjit, për t’i ngjallur asaj ndoshta pak frikë, por edhe respekt. Përndezjet epshore prokurori i ndërthur gjithnjë me zyrën, ligjin, funksionin dhe mbledhjet zyrtare, tipar ky i njerëzve të vegjël dhe pa vetëbesim.
