Nga Mero Baze
Lajmi më i rëndësishëm që vjen nga opozita sot nuk është fakti që disa të përjashtuar nga PD protestuan në oborrin e PD-së, por fakti që ata shkuan në selinë e PD-së dhe dolën pa i rrahur askush. Kjo është një risi për Partinë Demokratike të Sali Berishës. Në historinë e asaj partie, kundërshtarët e Berishës rriheshin edhe pa protestuar, e jo më të shkonin të protestonin në seli.
Në rrethana të tjera, ata sot në vend të ballafaqimit me Flamurin, do të ndesheshin me disa tropojanë që bëjnë sikur lajnë makina në oborr dhe do të dilnin me fytyrë të mavijosur ose, siç thotë Berisha, më të zezë se këpuca.
Fakti që nuk ndodhi është një ngjarje e rëndësishme dhe ka vetëm dy shpjegime.
Shpjegimi normal është që Partia Demokratike është moderuar, është pjekur dhe e ka kuptuar që kundërshtarët nuk rrihen. Por kur mendon se këta njerëz para katër vjetësh u rrahën në bllok me qysqi e vare e gaz lotsjellës me njëri-tjetrin, kjo pistë bie. Flamuri ka 30 vjet që s’ka ndryshuar, nuk ka si ndryshon për katër vjet. Berisha po ashtu ka 60 vjet anëtar partie (PPSH plus PD) i pandryshueshëm. Rojet e lavazhit mund të jenë ndryshuar, por jo detyrat që marrin.
Kështu që nuk besoj se ata kanë shpëtuar pa u rrahur sot ngaqë PD-ja ka ndryshuar.
Më e besueshme është pista e dytë. Në PD s’ka ngelur njeri as për të të rrahur. Dhe kjo është një humbje e madhe e potencialit të vetëm luftarak që disponon Berisha. Të gjitha ëndrrat e tij më të këqija për kundërshtarët janë ato vezullimet që i vijnë në mend duke i rrahur kundërshtarët, duke u prishur fytyrën, duke i thyer këmbë ose krah, apo diçka të ngjashme.
Nuk është se nuk i shkon në mendje t’ua bëjë edhe këtyre tipave që po e bezdisin këto kohë këtë. Por me sa duket nuk ka më njeri me kë ta bëjë. Dhe kjo është një e dhënë e rëndësishme se çfarë i ka ndodhur atij dhe partisë së tij.
Domethënë arma e tij kryesore që përdorej për të terrorizuar çdokënd që ngrinte zërin në oborrin e PD-së, është asgjësuar vetiu, dhe atij nuk i kanë ngelur më as njerëz që duhet të rrahin. Kjo është sikur një reparti aviacioni t’i ikin pilotët, apo një reparti artilerie t’i ikin artilerët.
Ai tani ka vetëm selinë dhe Flamurin. Flamuri as të rreh dhe as e rrahin se nuk e konsiderojnë. Kështu që selia e PD-së ngjan tani si një varrezë e një ushtrie që nuk ekziston më dhe që ka mbetur gjallë vetëm komandanti i saj, i cili shpall armiq që nuk ka kush t’i vrasë.
Është shumë e dhimbshme ta shikosh PD-në pa vota, pa intelektualë, pa figura publike të respektuara, pa njerëz me mendje kritike, por më e dhimbshme është ta shikosh PD-në pa njerëz që rrahin armiqtë. Kjo gjë s’i ka munguar kurrë as në ditët e saj më të zeza. Por e keqja s’paska fund. Paska dhe më zi.
