Interesant ky debati më i ri që ka çelur Erion Veliaj, mbi mënyrën se si u emërua prokuror në vitin 2008 zoti Olsi Dado.
Që në fillim dua të them se me ngarkesat personale që prokurori Dado shfaqi ndaj Erion Velisë, ai nuk mund të ishte prokuror i asaj çështje.
Janë dy episode që i tregojnë ngarkesat personale: së pari një takim i Tij me kryetarin e bashkisë Veliaj për një leje ndërtimi që familja Dado kërkonte në Tiranë dhe, së dyti, shpërthimi në gjuhë intimiduese dhe hakmarrëse e prokurorit në sallën e gjyqit dhe jo vetëm.
Çdo rregull etik, nuk e sugjeron që një prokuror i tillë, pra me ngarkesa personale, të shërbejë në një çështje hetimore. Por kjo i takon drejtuesve të SPAK ta vlerësojnë. I takonte Altin Dumanit dje dhe Klodjan Brahos sot ta vlerësojnë këtë sjellje. Në mos ata KLP, disi duhet ta gjykojë këtë sjellje joetike të prokurorit.
Tani debati tjetër, sigurisht si kundërpërgjigje e motivuar për çështje personale, është si u emërua prokuror dikush që:
a- nuk kishte qenë asnjë ditë student i shkollës së magistraturës,
b- nuk kishte asnjë ditë përvojë as si OPGJ, as si këshilltar ligjor në institucionet e larta kushtetuese?
Ligji i kohës i kërkonte këto kritere për t’u emëruar prokuror. Me sa duket, Prokurorja e Përgjithshme zonja Rama dhe Presidenti i Republikës zoti Topi, i kanë injoruar këto kritere kur emëruan zotin Dado nga noter në prokuror.
Ka patur disa emërime prokurorësh që nuk kishin mbaruar magistraturën. Altin Dumani vetë u emërua prokuror pa shkollën e magistraturës. Por në dallim nga Dado, Dumani kishte përvojë profesionale si OPGJ.
Kështu që padia e Erion Veliajt sot në Gjykatën Administrative, me të cilën kërkon konstatimin e pavlefshmërisë absolute të atij akti emërimi, është interesante.
Përgjigja e pyetjes pse Erion Veliaj dhe a është person i interesuar, ligjërisht është pozitive. Gjithmonë bëhet dikush sebep për konstatimin e pavlefshmërisë absolute, e cila nuk parashkruhet.
A do ta konstatojë gjykata këtë gjë? Të shohim. Por ligjet janë të plota për këtë gjë.
Nga ana tjetër, meriton vemendje edhe katapultimi i prokurorit Dado në SPAK. U bë me një akt komandimi dhe jo emërim me konkurs.
Pra duket qartë që prokurori Dado është goxha “i përkëdhelur” nga vendimmarrësit e djeshëm e të sotëm të sistemit të drejtësisë.
Pyetja është përse gjithë kjo përkëdheli për një prokuror, kur gjithë të tjerët i nështrohen kontrollit rigoroz dhe garës së rreptë?!
Nuk dua të spekuloj me thashethemet e rastit mbi prokurorin dhe miqtë e tij. As me një teori kleringu që lidhet me kalimin e vettingut të një prokurori tjetër. Jo se nuk i besoj, por se nuk ja vlen të shmanget vemendja nga debati kryesor, që është padia për pavlefshmërinë e emërimit.
Meriton vemendje ajo pjesë. Ashtu siç meriton vemendje edhe sjellja jo etike e një prokurori në një çështje konkrete.
Nuk mund të jesh hetues i ndershëm nëse ai që heton është arsyeja e mllefit tënd.
Të them të drejtën, unë nuk jam për largime të mëtejshme nga sistemi. As të Dados, sepse pas kaq viteve punë Ai ka mësuar diçka. Sistemi nuk mund të humbë ende burime njerëzore.
Por sjellja e gjithkujt duhet të jetë korrekte, e monitorueshme dhe e ndëshkueshme nëse duhet. Do isha shumë më interesuar të çelej një debat ligjor mbi sjelljen jo etike të prokurorit sesa mbi mënyrën se si i emërua. Jo se kjo e dyta nuk qëndron.
Sidoqoftë të presim Gjykatën Administrative.
