Aktivistja Evi Kokalari ka reaguar në rrjetet sociale pas një takimi në Uashington, ku Fatmir Mediu është shfaqur pranë zyrtarëve të lartë amerikanë në një moment politik të ndjeshëm për Partinë Demokratike.
Kokalari thotë se i ka dërguar një letër Zëvendës Sekretarit të Departamentit Amerikan të Shtetit, Christopher Landau, ku ngre shqetësime për përdorimin politik të këtij takimi në Shqipëri. Sipas saj, pamjet dhe takimet me zyrtarë amerikanë mund të paraqiten si mbështetje politike për Sali Berishën dhe Fatmir Mediun.
Reagimi i plotë i Evi Kokalarit:
Letër e dërguar (via e-mail) mbrëmë Zëvendës Sekretarit të Departamentit të Shtetit, lidhur me takimin absurd me Fatmir Mediun, i cili shkel çdo rregullore të FARA-s. I kam shpjeguar në detaje kush është Fatmir Mediu dhe lidhjet e tij shumë të ngushta me Berishën.
Përkthyer nga interneti. Ju lutem falni gabimet.
**
22 Maj 2026
I nderuari Christopher Landau
Zëvendës Sekretar i Shtetit
Departamenti i Shtetit i SHBA
2201 C Street NW
Washington, DC 20520
Re: Shqetësime serioze mbi Fatmir Mediun dhe aktivitetet e fundit politike në Washington DC
I nderuar Zëvendës Sekretar Landau,
Kushdo që organizoi darkën me pjesëmarrës shqiptarë, me ju si të ftuar special, duke vendosur një politikan të huaj pranë jush dhe duke lejuar që të bëheshin video për t’u përdorur në zgjedhjet e nesërme në Shqipëri në emër të Sali Berishës dhe bashkëpunëtorit të tij të ngushtë, Fatmir Mediu, mund të ketë shkelur rregulla të rëndësishme të FARA-s.
A jeni në dijeni se kush është në të vërtetë Fatmir Mediu? Ai prezantohet si kryetar i Partisë Republikane të Shqipërisë, por në realitet kjo parti nuk ka pasur kurrë më shumë se dy anëtarë: vetë Fatmiri dhe djali i tij. Mediu ka vepruar gjithmonë brenda strukturës së Partisë Demokratike të Sali Berishës. Etiketa e “Partisë Republikane” është përdorur kryesisht si një mjet për të ndërtuar marrëdhënie me Republikanët në Shtetet e Bashkuara.
Partia e Mediut nuk ka marrë kurrë pjesë në mënyrë të pavarur në zgjedhje, megjithatë ai mbetet deputet për shkak të Berishës. Sistemi zgjedhor në Shqipëri është thellësisht i deformuar dhe favorizon lidershipin e partive. Një pjesë e konsiderueshme e mandateve parlamentare jepet përmes listave të mbyllura, duke u lejuar drejtuesve të partive dhe rrethit të tyre të ngushtë të sigurojnë mandate pavarësisht numrit të votave personale që marrin. Ky sistem ka bërë të mundur që figura si Fatmir Mediu të mbeten në parlament për dekada pa u përballur me konkurrencë reale elektorale. Statusi parlamentar i jep gjithashtu imunitet, duke kufizuar mundësinë e SPAK-ut, Strukturës së Posaçme Antikorrupsion në Shqipëri për ta arrestuar gjatë kohës që procedurat janë në zhvillim. Berisha e ka mbajtur qëllimisht të mbrojtur politikisht, ndërsa Mediu udhëton në Shtetet e Bashkuara duke lobuar në emër të të dyve.
Fatmir Mediu është një nga aleatët më të ngushtë të Berishës dhe ka qenë prej kohësh i lidhur me akuza serioze për korrupsion, më së shumti me skandalin e municioneve të lidhur me kontratën e Departamentit Amerikan të Mbrojtjes, e cila më vonë u portretizua në filmin “War Dogs”. Siç e dini me gjasë, kontrata përfshinte furnizimin e municioneve për trupat amerikane në Afganistan dhe ndalonte qartësisht produktet kineze ose ruse. Megjithatë, operacioni i municioneve vazhdoi përmes marrëveshjeve të lidhura me Ministrinë e Mbrojtjes së Shqipërisë nën drejtimin e Mediut. Municione kineze dyshohet se u ripaketuan për të fshehur origjinën përpara se të dorëzoheshin në kuadër të kontratës së Pentagonit.
David Packouz dhe partneri i tij, Efraim Diveroli, dy tregtarët amerikanë të armëve pas kontratës prej 300 milionë dollarësh të Departamentit të Mbrojtjes të portretizuar në “War Dogs” u paditën për vepra penale të lidhura me mashtrim në Shtetet e Bashkuara. Sali Berisha, Shkëlzen Berisha dhe Fatmir Mediu nuk janë dënuar akoma.
Gjatë këtij procesi, një biznesmen i vogël shqiptar, Kosta Trebicka, i cili kishte qenë përgjegjës për ripaketimin e municioneve, u përjashtua nga operacioni. Sipas pretendimeve që më vonë dolën publikisht, për të vazhduar punën u përdorën personel ushtarak i patrajnuar, i financuar nga taksapaguesit shqiptarë.
Në mars të vitit 2008, një shpërthim katastrofik në fabrikën e çmontimit të municioneve në Gërdec shkaktoi vdekjen e 26 personave, plagosi qindra të tjerë dhe shkatërroi zonën përreth. Fatmir Mediu, në atë kohë Ministër i Mbrojtjes, u përball me akuza për shpërdorim detyre për mosmbikëqyrje të operacionit dhe favorizim të interesave private të lidhura me skemën.
Kosta Trebicka më vonë u bë denoncues dhe foli publikisht, përfshirë edhe për The New York Times, pasi u la financiarisht i shkatërruar nga ky proces. Dy javë më vonë, ai u gjet i vdekur në rrethana shumë të dyshimta. Shumë në Shqipëri besojnë se vdekja e tij lidhet me këtë skandal.
Më poshtë gjeni një link ku David Packouz flet për këtë histori. Duke filluar rreth minutës 1:19, ai përmend figurat politike shqiptare të përfshira, përfshirë Sali Berishën dhe Fatmir Mediun:
Pas humbjes së përkohshme të imunitetit parlamentar në vitin 2008, Mediu e rifitoi mbrojtjen politike përmes rizgjedhjes, duke vonuar përgjegjësinë për vite me radhë. Në vitin 2021, SPAK arriti të rihapë çështjen e Gërdecit dhe procesi në Gjykatën e Posaçme kundër Korrupsionit dhe Krimit të Organizuar (GJKKO) vazhdon ende.
Megjithatë, procesi është shoqëruar me vonesa të përsëritura për shkak të mosmarrëveshjeve procedurale dhe mungesave. Këto vonesa kanë përfshirë edhe periudha kur Mediu ka udhëtuar në Shtetet e Bashkuara dhe ka përdorur takime të siguruara përmes Kongresmenit Aderholt dhe Kongresmenit Sessions me zyrtarë amerikanë dhe anëtarë të Kongresit për t’u paraqitur si politikisht i mbrojtur. Deri më sot, nuk ka një vendim përfundimtar dhe Mediu vazhdon t’i cilësojë këto procese si të motivuara politikisht.
Nesër do të zhvillohet konventa e Partisë Demokratike dhe Sali Berisha, pas skualifikimit të të gjitha kandidaturave kundërshtare, po kandidon pa kundërshtar, në shkelje të qartë të rregullave dhe statuteve të partisë.
Kjo darkë do të paraqitet pashmangshmërisht si mbështetje amerikane për Berishën. Koha e zhvillimit të saj, vetëm dy ditë përpara kësaj “zgjedhjeje me një kandidat”, e bën të vështirë të injorohet qëllimi politik i ngjarjes. Mediat e kontrolluara nga familja e Berishës e kanë promovuar tashmë gjerësisht këtë në internet.
Dua gjithashtu të shtoj se, nëse Mediu është takuar me Ambasadorin e ardhshëm në Shqipëri, z. Wendt duhet të informohet plotësisht mbi akuzat që lidhen me çështjen e municioneve të Pentagonit dhe rolin e dyshuar të Mediut në të. Është thellësisht ironike që Mediu paraqitet para zyrtarëve amerikanë si partner në luftën kundër korrupsionit, ndërkohë që mbetet një nga figurat më të kontestuara të lidhura me akuza për korrupsion në Shqipëri.
Fatmir Mediu është gjithashtu bërë një nga ndërmjetësit më të rëndësishëm politikë të Berishës në Washington, duke ndihmuar në sigurimin e shërbimeve të figurave si Chris LaCivita dhe Paul Manafort. Mediu i lehtëson këto lidhje, Berisha i financon, dhe së bashku ata vazhdojnë të përpiqen të shmangin llogaridhënien ndërsa paraqesin një narrativë të rreme para zyrtarëve amerikanë dhe mbajnë të bllokuar opozitën në Shqipëri.
Zoti Sekretar, duke marrë pjesë në këtë darkë, ju pa dashje u keni dhënë Berishës dhe Mediut material që me shumë gjasë do të përdoret në konventën e nesërme si dëshmi e mbështetjes politike amerikane.
Mendoj se ju mund të mos keni qenë në dijeni të plotë të kontekstit më të gjerë. Megjithatë, dëmi që kjo i shkakton përpjekjeve tona për të luftuar korrupsionin në Shqipëri është i konsiderueshëm. Më parë i kam dërguar juve dhe z. Holler një shpjegim të detajuar mbi situatën politike në Shqipëri. Nëse Departamenti zgjedh të mos përfshihet, kjo është e drejtë e tij, por të paktën shpresoj që të shmangë veprime që mund të përdoren për të minuar ata që po luftojnë për llogaridhënie dhe standarde demokratike.
Ndryshe nga Berisha dhe Mediu, unë nuk kam akses në rrjete financiare korruptive apo operacione lobimi në Washington. Prandaj më duhet të mbështetem te republikanë me parime dhe logjikë të thjeshtë për të ndihmuar rajonin të përballet me rrjetet e korrupsionit dhe mbrojtjes politike që vazhdojnë të dëmtojnë demokracinë në Shqipëri.
Do ta vlerësoja sinqerisht një sqarim mbi këtë situatë. Përndryshe, do të më duhet të arrij në përfundimin se Departamenti, qoftë edhe pa dashje, po fuqizon Berishën, Mediun dhe erozionin e vazhdueshëm të normave demokratike në Shqipëri.
Sinqerisht, Evi Kokalari
